MY BIRTHDAY
นี้ละหนา...ที่เขาว่าตีนเท่าฝ่าหอย
จนหอยเท่าฝ่าตีน
19 มีนาคม 252...
11.37นาฬิกา
ฉันเกิดขึ้นมาบนโลกใบนี้
20กว่าปีที่ผ่านมา
เรียนรู้อะไรมาพอสมควร
ความสุขความทุกข์ที่เข้ามา
มาก็เป็นเพียงแค่องค์ประกอบหนึ่ง
ของชีวิตคนทุกคน
ไม่วันนี้
ก็พรุ่งนี้
ที่เราต้องเจอมัน
ฉันอยากให้ดูไดอารี่ที่ฉันเขียนเมื่อปีที่แล้ว
มันต่างกันมาก
นั้นเป็นเพราะว่าเราโตขึ้นแล้ว
**************
เมื่อคืนน้ำแตกอะ...อายจัง
.....ก็เมื่อคืนนะซิ๊....
ป๋าไม่น่าเลย...ยั่วหนูนัก
น้ำหนูเลยแตกคะ
เวลาเกิดเหตุก็เกือบเที่ยงคืนนะคะ
ป๋าโทรมาหาหนู
พร้อมรุกรานหนูด้วยคำพูดอย่างตั้งตัวไม่ติด
"สุขสันตร์วันเกิดนะ"
"มีความสุขมากๆนะ"
"ดูแลตัวเองด้วย"
"รู้ป๊าว...คิดถึง"
"รักเค้าให้มากนะ" "ร้องไห้ให้น้อย"
ได้ f มากๆนะ เอฟ16 อะคะ
โอ๊ย...แต่ละคำพูดของป๋า หนูนี้แสนจะสะอึก พูดไม่ออก น้ำตาเจ้ากรรมก็จะไหล ป๋าก็พูดต่อว่า
"ร้องไห้ทำไมอะ" "อย่าร้องสิ"
"ถ้าร้องแล้วจะเลิก"
เห่อๆ...เดี๊ยนก็เลย แหงนหน้าตั้งฉากกับฟ้า อย่าให้น้ำตาที่เต็มเบ้าไหลออกมา "หนูไม่ได้ร้องนะ ป๋าอะมั๋ว"
รู้ป๊าวป๋า อ๊ายขี้ม๋าคนนี้ของป๋าอะ ดีใจแค่ไหน ก็แต่ละวันอะ คุณท่านเล่นเอาแต่ทำงาน ทำงาน และก็ทำงาน เวลาพักผ่อนก็ไม่มี พูดกันทีไรก็คำสองคำ เสียงก็ไม่หวาน แต่สำหรับคืนนั้นอะ เสียงตัวเองทั้งหวาน ทั้งเซกซี่.......มันน่ามั๊ยละ!
"โทรมาใกล้ตอนเที่ยงคืนพอดี"
"เป็นคนสุดท้ายเลย ดีมั๊ย"
พระเจ้าให้ตายเถิด มีความสุขมากเลยอะ ยากจะพูดออกมา ครั้งหนึ่งของลูกผู้หญิงคนนี้
เก็บตกวันเกิดม๋า เห่อๆ...
คนแรกที่เปิดซิงคือ สิทธิ์อวยพรแม๊งตั้งแต่วันที่18
ต่อด้วย มะลิ ส่งข้อความมา แอน น้องทั้งโทรทั้งส่ง
รุ่งเช้าคุณแม่สุดสวยก็โทรมา เห่อๆ อวยพรสารพัดของท่าน
แม่ไม่เคยลืมเลย แต่อ๊ายพี่ตัวดี2 คนอะจิ มันดันลืมอะ
21ปีแล้วก็ยังเป็นตัวเลขที่น่ากลัวสำหรับสาววัยเจริญพันธ์ที่ยังอยู่ในวัยอันตราย คือแก่ง่ายตายยาก
ขอบคุณทุกคำอวยพรนะคะ
ช่วงนี้งานยุ่งมากคะ ไม่สบายด้วย
อิแก่แร้งทึ่งก็ยังไม่ออกของป๋าเลยดูโทรมไปนิด แต่ก็ยังรักป๋าและทุกคนเช่นเดิมคะ
วันนี้ไปตักบาตรมาด้วย เห่อๆๆ "นิมนตร์คะท่าน"
...........................
เห็นมั๊ยละ...ว่าเราโตขึ้นแล้ว
คนเราจะไม่รู้การเปลี่ยนแปลงของตนเอง
จนกว่าจะเก็บเอาอดีต
มาเปรียบเทียบกับปัจจุบัน
--------
ในปีนนี้ฉันอยากขอบคุณ
คุณเรืองรอง
คุณสมสุข
เงินทุกบาททุกสตางค์
ที่ส่งเสียแบงค์เรียน
ความเมตตาของทุกคน
โอกาสที่ดีงาม
ประสบการณ์ที่แสนดี
และป๊า
ผู้ชายที่สร้างเรื่องราว..
และประสบการณ์มากมายให้กับฉัน
......
ปีนี้ของขวัญอันใหน
ก็คงไม่อยากได้เท่า
อ้อมกอดที่อบอุ่น
ของป๊า
เสียงโทรศัพท์...
และความทรงจำในปีที่แล้ว
อ่านกี่ครั้งฉันก็มีความสุขเสมอ
ขอบคุณป๊ามากนะคะ
ขอบคุณทุกสิ่งเลย
ทุกสิ่งที่สร้างฉันมา
ขอบคุณจริงๆ
MY BIRTHDAY
นี้ละหนา...ที่เขาว่าตีนเท่าฝ่าหอย
จนหอยเท่าฝ่าตีน
19 มีนาคม 252...
11.37นาฬิกา
ฉันเกิดขึ้นมาบนโลกใบนี้
20กว่าปีที่ผ่านมา
เรียนรู้อะไรมาพอสมควร
ความสุขความทุกข์ที่เข้ามา
มาก็เป็นเพียงแค่องค์ประกอบหนึ่ง
ของชีวิตคนทุกคน
ไม่วันนี้
ก็พรุ่งนี้
ที่เราต้องเจอมัน
ฉันอยากให้ดูไดอารี่ที่ฉันเขียนเมื่อปีที่แล้ว
มันต่างกันมาก
นั้นเป็นเพราะว่าเราโตขึ้นแล้ว
**************
เมื่อคืนน้ำแตกอะ...อายจัง
.....ก็เมื่อคืนนะซิ๊....
ป๋าไม่น่าเลย...ยั่วหนูนัก
น้ำหนูเลยแตกคะ
เวลาเกิดเหตุก็เกือบเที่ยงคืนนะคะ
ป๋าโทรมาหาหนู
พร้อมรุกรานหนูด้วยคำพูดอย่างตั้งตัวไม่ติด
"สุขสันตร์วันเกิดนะ"
"มีความสุขมากๆนะ"
"ดูแลตัวเองด้วย"
"รู้ป๊าว...คิดถึง"
"รักเค้าให้มากนะ" "ร้องไห้ให้น้อย"
ได้ f มากๆนะ เอฟ16 อะคะ
โอ๊ย...แต่ละคำพูดของป๋า หนูนี้แสนจะสะอึก พูดไม่ออก น้ำตาเจ้ากรรมก็จะไหล ป๋าก็พูดต่อว่า
"ร้องไห้ทำไมอะ" "อย่าร้องสิ"
"ถ้าร้องแล้วจะเลิก"
เห่อๆ...เดี๊ยนก็เลย แหงนหน้าตั้งฉากกับฟ้า อย่าให้น้ำตาที่เต็มเบ้าไหลออกมา "หนูไม่ได้ร้องนะ ป๋าอะมั๋ว"
รู้ป๊าวป๋า อ๊ายขี้ม๋าคนนี้ของป๋าอะ ดีใจแค่ไหน ก็แต่ละวันอะ คุณท่านเล่นเอาแต่ทำงาน ทำงาน และก็ทำงาน เวลาพักผ่อนก็ไม่มี พูดกันทีไรก็คำสองคำ เสียงก็ไม่หวาน แต่สำหรับคืนนั้นอะ เสียงตัวเองทั้งหวาน ทั้งเซกซี่.......มันน่ามั๊ยละ!
"โทรมาใกล้ตอนเที่ยงคืนพอดี"
"เป็นคนสุดท้ายเลย ดีมั๊ย"
พระเจ้าให้ตายเถิด มีความสุขมากเลยอะ ยากจะพูดออกมา ครั้งหนึ่งของลูกผู้หญิงคนนี้
เก็บตกวันเกิดม๋า เห่อๆ...
คนแรกที่เปิดซิงคือ สิทธิ์อวยพรแม๊งตั้งแต่วันที่18
ต่อด้วย มะลิ ส่งข้อความมา แอน น้องทั้งโทรทั้งส่ง
รุ่งเช้าคุณแม่สุดสวยก็โทรมา เห่อๆ อวยพรสารพัดของท่าน
แม่ไม่เคยลืมเลย แต่อ๊ายพี่ตัวดี2 คนอะจิ มันดันลืมอะ
21ปีแล้วก็ยังเป็นตัวเลขที่น่ากลัวสำหรับสาววัยเจริญพันธ์ที่ยังอยู่ในวัยอันตราย คือแก่ง่ายตายยาก
ขอบคุณทุกคำอวยพรนะคะ
ช่วงนี้งานยุ่งมากคะ ไม่สบายด้วย
อิแก่แร้งทึ่งก็ยังไม่ออกของป๋าเลยดูโทรมไปนิด แต่ก็ยังรักป๋าและทุกคนเช่นเดิมคะ
วันนี้ไปตักบาตรมาด้วย เห่อๆๆ "นิมนตร์คะท่าน"
...........................
เห็นมั๊ยละ...ว่าเราโตขึ้นแล้ว
คนเราจะไม่รู้การเปลี่ยนแปลงของตนเอง
จนกว่าจะเก็บเอาอดีต
มาเปรียบเทียบกับปัจจุบัน
--------
ในปีนนี้ฉันอยากขอบคุณ
คุณเรืองรอง
คุณสมสุข
เงินทุกบาททุกสตางค์
ที่ส่งเสียแบงค์เรียน
ความเมตตาของทุกคน
โอกาสที่ดีงาม
ประสบการณ์ที่แสนดี
และป๊า
ผู้ชายที่สร้างเรื่องราว..
และประสบการณ์มากมายให้กับฉัน
......
ปีนี้ของขวัญอันใหน
ก็คงไม่อยากได้เท่า
อ้อมกอดที่อบอุ่น
ของป๊า
เสียงโทรศัพท์...
และความทรงจำในปีที่แล้ว
อ่านกี่ครั้งฉันก็มีความสุขเสมอ
ขอบคุณป๊ามากนะคะ
ขอบคุณทุกสิ่งเลย
ทุกสิ่งที่สร้างฉันมา
ขอบคุณจริงๆ
MY BIRTHDAY
นี้ละหนา...ที่เขาว่าตีนเท่าฝ่าหอย
จนหอยเท่าฝ่าตีน
19 มีนาคม 252...
11.37นาฬิกา
ฉันเกิดขึ้นมาบนโลกใบนี้
20กว่าปีที่ผ่านมา
เรียนรู้อะไรมาพอสมควร
ความสุขความทุกข์ที่เข้ามา
มาก็เป็นเพียงแค่องค์ประกอบหนึ่ง
ของชีวิตคนทุกคน
ไม่วันนี้
ก็พรุ่งนี้
ที่เราต้องเจอมัน
ฉันอยากให้ดูไดอารี่ที่ฉันเขียนเมื่อปีที่แล้ว
มันต่างกันมาก
นั้นเป็นเพราะว่าเราโตขึ้นแล้ว
**************
เมื่อคืนน้ำแตกอะ...อายจัง
.....ก็เมื่อคืนนะซิ๊....
ป๋าไม่น่าเลย...ยั่วหนูนัก
น้ำหนูเลยแตกคะ
เวลาเกิดเหตุก็เกือบเที่ยงคืนนะคะ
ป๋าโทรมาหาหนู
พร้อมรุกรานหนูด้วยคำพูดอย่างตั้งตัวไม่ติด
"สุขสันตร์วันเกิดนะ"
"มีความสุขมากๆนะ"
"ดูแลตัวเองด้วย"
"รู้ป๊าว...คิดถึง"
"รักเค้าให้มากนะ" "ร้องไห้ให้น้อย"
ได้ f มากๆนะ เอฟ16 อะคะ
โอ๊ย...แต่ละคำพูดของป๋า หนูนี้แสนจะสะอึก พูดไม่ออก น้ำตาเจ้ากรรมก็จะไหล ป๋าก็พูดต่อว่า
"ร้องไห้ทำไมอะ" "อย่าร้องสิ"
"ถ้าร้องแล้วจะเลิก"
เห่อๆ...เดี๊ยนก็เลย แหงนหน้าตั้งฉากกับฟ้า อย่าให้น้ำตาที่เต็มเบ้าไหลออกมา "หนูไม่ได้ร้องนะ ป๋าอะมั๋ว"
รู้ป๊าวป๋า อ๊ายขี้ม๋าคนนี้ของป๋าอะ ดีใจแค่ไหน ก็แต่ละวันอะ คุณท่านเล่นเอาแต่ทำงาน ทำงาน และก็ทำงาน เวลาพักผ่อนก็ไม่มี พูดกันทีไรก็คำสองคำ เสียงก็ไม่หวาน แต่สำหรับคืนนั้นอะ เสียงตัวเองทั้งหวาน ทั้งเซกซี่.......มันน่ามั๊ยละ!
"โทรมาใกล้ตอนเที่ยงคืนพอดี"
"เป็นคนสุดท้ายเลย ดีมั๊ย"
พระเจ้าให้ตายเถิด มีความสุขมากเลยอะ ยากจะพูดออกมา ครั้งหนึ่งของลูกผู้หญิงคนนี้
เก็บตกวันเกิดม๋า เห่อๆ...
คนแรกที่เปิดซิงคือ สิทธิ์อวยพรแม๊งตั้งแต่วันที่18
ต่อด้วย มะลิ ส่งข้อความมา แอน น้องทั้งโทรทั้งส่ง
รุ่งเช้าคุณแม่สุดสวยก็โทรมา เห่อๆ อวยพรสารพัดของท่าน
แม่ไม่เคยลืมเลย แต่อ๊ายพี่ตัวดี2 คนอะจิ มันดันลืมอะ
21ปีแล้วก็ยังเป็นตัวเลขที่น่ากลัวสำหรับสาววัยเจริญพันธ์ที่ยังอยู่ในวัยอันตราย คือแก่ง่ายตายยาก
ขอบคุณทุกคำอวยพรนะคะ
ช่วงนี้งานยุ่งมากคะ ไม่สบายด้วย
อิแก่แร้งทึ่งก็ยังไม่ออกของป๋าเลยดูโทรมไปนิด แต่ก็ยังรักป๋าและทุกคนเช่นเดิมคะ
วันนี้ไปตักบาตรมาด้วย เห่อๆๆ "นิมนตร์คะท่าน"
...........................
เห็นมั๊ยละ...ว่าเราโตขึ้นแล้ว
คนเราจะไม่รู้การเปลี่ยนแปลงของตนเอง
จนกว่าจะเก็บเอาอดีต
มาเปรียบเทียบกับปัจจุบัน
--------
ในปีนนี้ฉันอยากขอบคุณ
คุณเรืองรอง
คุณสมสุข
เงินทุกบาททุกสตางค์
ที่ส่งเสียแบงค์เรียน
ความเมตตาของทุกคน
โอกาสที่ดีงาม
ประสบการณ์ที่แสนดี
และป๊า
ผู้ชายที่สร้างเรื่องราว..
และประสบการณ์มากมายให้กับฉัน
......
ปีนี้ของขวัญอันใหน
ก็คงไม่อยากได้เท่า
อ้อมกอดที่อบอุ่น
ของป๊า
เสียงโทรศัพท์...
และความทรงจำในปีที่แล้ว
อ่านกี่ครั้งฉันก็มีความสุขเสมอ
ขอบคุณป๊ามากนะคะ
ขอบคุณทุกสิ่งเลย
ทุกสิ่งที่สร้างฉันมา
ขอบคุณจริงๆ
วันนี้...จะต้องมีเวลากลางคืน
กลัว...ไม่อยากให้ถึงเลย
มันคิดถึง...
:: อยากรู้ ::
นานเท่าไรที่เธอไม่เจอกับฉัน
เมื่อเราจากกันคราวนั้นเธอสุขสบายไหม
คิดเสมอว่าคงต้องมีสักครั้ง... ที่เราจะได้มาพบมาเจอะมาเจอกัน
นานแค่ไหนข่าวคราวไม่เคยได้
รู้ ต่างคนต่างมีชีวิตไกลห่างกันสุดฟ้า
มีบ้างไหมที่เธอจะเป็นอย่างฉัน
..อ่อนล้าหมดแรงวันไหนยิ่งอยากเจอเธอทุกครั้ง...
เราก็รู้... ตั้งแต่จากลา
การกลับมาก็เหมือนสัญญาทางใจ
กลับมาเจอ จะเป็นยังไง...อยากกอดฉันไหม
อยากคุยอะไร
คิดถึงกันหรือเปล่า
อยากรู้ว่าเธอ.... เปลี่ยนไปมากมายแค่ไหน
คงไม่มีที่ใครจะเป็นอย่างนี้
ที่คนหนึ่งคนมีค่ามากมายในชีวิต
ยังไม่ลืมเรื่องราวที่เคยใกล้ชิด
ที่เราได้ใช้ชีวิตร่วมกันมานานครั้งนั้น
คงมีคำ...เป็นล้านล้านอัดอั้นมานาน
รอเวลาที่ต้องการระบาย
อยากรู้ว่าเธอ จะมีน้ำตาอีกไหม ..
....อยากรู้จริงจริง....
...คิดถึงเธอ อยากเจออีกครั้ง เราจากกันนานเหลือเกิน
...คิดถึงเธอ กลับมาอีกครั้ง ทุกอย่างคงเป็นเหมือนเดิม
คงเหมือนเดิม ...
อยากพบเธอ ...
อยากเห็นเธอ ...
อยากได้เจอ ...
ก็รักเธอ...
คิดถึงเธอ ...
อยากพบเธอ ...
อยากเห็นเธอ ...
อยากได้เจอ ...
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
คิดถึงป๊านะคะ ....
คิดถึงมาก .......
ดูแลตัวเองด้วยนะคะ
"เราจะต้องพยายามทำฝันเราให้สำเร็จใช่มั๊ยป๊า....."
