| S | M | T | W | T | F | S |
|---|---|---|---|---|---|---|
| « Nov | Jan » | |||||
| 1 | 2 | 3 | ||||
| 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |
April 2008
February 2008
July 2006
June 2006
May 2006
April 2006
March 2006
February 2006
January 2006
December 2005
more...
เกิดอะไรขึ้น...
ทำไมเราไม่เข้าใจกันละ
ความเป็นห่วงและความรัก
ก็รู้ว่ายังคงเดิม
กลับมาเป็นคนเดิมของกันและกันนะคะ
หนูขอโทษ
...........................
ป๊าเหนื่อยใช่มั๊ย
ป๊ายังมีหนูอยู่
ไหวมั๊ยคนดี
กลับบ้านเราก็ได้นะ
พักก่อน...แล้วค่อยไปสู้กับมันใหม่
ไม่มีคำว่าสาย หรือเสียเวลา
เพราะโอกาส และจังหวะชีวิตของแต่ละคน
"มันไม่เหมือนกัน"
อย่าลืมละ...ผู้หญิงคนนี้ยังรออยู่ที่เดิม
เกิดอะไรขึ้น...
ทำไมเราไม่เข้าใจกันละ
ความเป็นห่วงและความรัก
ก็รู้ว่ายังคงเดิม
กลับมาเป็นคนเดิมของกันและกันนะคะ
หนูขอโทษ
...........................
ป๊าเหนื่อยใช่มั๊ย
ป๊ายังมีหนูอยู่
ไหวมั๊ยคนดี
กลับบ้านเราก็ได้นะ
พักก่อน...แล้วค่อยไปสู้กับมันใหม่
ไม่มีคำว่าสาย หรือเสียเวลา
เพราะโอกาส และจังหวะชีวิตของแต่ละคน
"มันไม่เหมือนกัน"
อย่าลืมละ...ผู้หญิงคนนี้ยังรออยู่ที่เดิม
อยากบอกว่าฉันดีใจ
ที่ชีวิตหนึ่งได้รักเธอ
ไม่ว่าวันพรุ่งนี้จะเป็นงัย ยังห่วงเธอทุกนาทีนะคนดี
ใจของฉันที่มี ยังไงก็ยังมีเว้ในหัวใจ
ทั้งรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ หยดน้ำตา
ทุกอย่างที่ทำให้เราพบเจอ
เกิดอะไรขึ้น...
ทำไมเราไม่เข้าใจกันละ
ความเป็นห่วงและความรัก
ก็รู้ว่ายังคงเดิม
กลับมาเป็นคนเดิมของกันและกันนะคะ
หนูขอโทษ
...........................
ป๊าเหนื่อยใช่มั๊ย
ป๊ายังมีหนูอยู่
ไหวมั๊ยคนดี
กลับบ้านเราก็ได้นะ
พักก่อน...แล้วค่อยไปสู้กับมันใหม่
ไม่มีคำว่าสาย หรือเสียเวลา
เพราะโอกาส และจังหวะชีวิตของแต่ละคน
"มันไม่เหมือนกัน"
อย่าลืมละ...ผู้หญิงคนนี้ยังรออยู่ที่เดิม
อยากบอกว่าฉันดีใจ
ที่ชีวิตหนึ่งได้รักเธอ
ไม่ว่าวันพรุ่งนี้จะเป็นงัย ยังห่วงเธอทุกนาทีนะคนดี
ใจของฉันที่มี ยังไงก็ยังมีเว้ในหัวใจ
ทั้งรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ หยดน้ำตา
ทุกอย่างที่ทำให้เราพบเจอ
*คำแนะนำ*
บทความนี้เป็นเพียงความคิด
และอารมณ์ชั่ววูบของผู้เขียน
แต่เป็นความรักอันมั่นคง ....ใครไม่เข้าใจ
ก็อย่าโกรธแล้วกัน
กรุณาแอบอ่านเพื่อแลกเปลี่ยนความคิดเห็น
ดวงอาทิตย์
แม้จะร้อน เราก็ยังอาศัยและพึ่งพึงมันอยู่
น้ำ แม้จะเปียก
เราก็ไม่เคยตัดมันออกจากชีวิต
ไม่มีสิ่งไหนในโลกนี้
ที่ไม่มีข้อเสียเลย
แม้แต่ตัวเราเอง
อย่าพยามยามยัดเยียด
หรือรังเกียจเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน
แต่จงเลือกคนที่เราย
เข้าใจธรรมชาติ...ของแต่ละคน....จำไว้ละ
คุณเคยสงสัยมั๊ยว่า...โลกนี้มันช่างเก่ง
มีอะไรตั้งมากมาย
ทั้งร้อน
เย็น หนาว
เปียก
อยู่กันในโลกใบเดียวกันได้
เราก็อยู่ในโลกใบนี้ด้วย
ตัวเราเองก็มีทั้งโกรธ
โลภ รัก เลว
ฯลฯ
ผสมกันไปทั้งโลก
ไปแปลกเลยนะ...
ที่เรามีความสัมพันธ์กับโลก
หรือว่าชาติที่แล้ว
โลกอาจจะเคยเป็นกิ๊กกับพวกเราทุกคน
ช่างมันเถิด โลกก็คือโลก
เราก็คือเรา
คงไม่สามารถเป็นชู้กันได้หรอก
หรือว่าคุณจะเป็น?
วันนี้รักคุณเหมือนเดิมนะคะ
พ่อดอกแก้ว
เกิดอะไรขึ้น...
ทำไมเราไม่เข้าใจกันละ
ความเป็นห่วงและความรัก
ก็รู้ว่ายังคงเดิม
กลับมาเป็นคนเดิมของกันและกันนะคะ
หนูขอโทษ
...........................
ป๊าเหนื่อยใช่มั๊ย
ป๊ายังมีหนูอยู่
ไหวมั๊ยคนดี
กลับบ้านเราก็ได้นะ
พักก่อน...แล้วค่อยไปสู้กับมันใหม่
ไม่มีคำว่าสาย หรือเสียเวลา
เพราะโอกาส และจังหวะชีวิตของแต่ละคน
"มันไม่เหมือนกัน"
อย่าลืมละ...ผู้หญิงคนนี้ยังรออยู่ที่เดิม
อยากบอกว่าฉันดีใจ
ที่ชีวิตหนึ่งได้รักเธอ
ไม่ว่าวันพรุ่งนี้จะเป็นงัย ยังห่วงเธอทุกนาทีนะคนดี
ใจของฉันที่มี ยังไงก็ยังมีเว้ในหัวใจ
ทั้งรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ หยดน้ำตา
ทุกอย่างที่ทำให้เราพบเจอ
*คำแนะนำ*
บทความนี้เป็นเพียงความคิด
และอารมณ์ชั่ววูบของผู้เขียน
แต่เป็นความรักอันมั่นคง ....ใครไม่เข้าใจ
ก็อย่าโกรธแล้วกัน
กรุณาแอบอ่านเพื่อแลกเปลี่ยนความคิดเห็น
ดวงอาทิตย์
แม้จะร้อน เราก็ยังอาศัยและพึ่งพึงมันอยู่
น้ำ แม้จะเปียก
เราก็ไม่เคยตัดมันออกจากชีวิต
ไม่มีสิ่งไหนในโลกนี้
ที่ไม่มีข้อเสียเลย
แม้แต่ตัวเราเอง
อย่าพยามยามยัดเยียด
หรือรังเกียจเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน
แต่จงเลือกคนที่เราย
เข้าใจธรรมชาติ...ของแต่ละคน....จำไว้ละ
คุณเคยสงสัยมั๊ยว่า...โลกนี้มันช่างเก่ง
มีอะไรตั้งมากมาย
ทั้งร้อน
เย็น หนาว
เปียก
อยู่กันในโลกใบเดียวกันได้
เราก็อยู่ในโลกใบนี้ด้วย
ตัวเราเองก็มีทั้งโกรธ
โลภ รัก เลว
ฯลฯ
ผสมกันไปทั้งโลก
ไปแปลกเลยนะ...
ที่เรามีความสัมพันธ์กับโลก
หรือว่าชาติที่แล้ว
โลกอาจจะเคยเป็นกิ๊กกับพวกเราทุกคน
ช่างมันเถิด โลกก็คือโลก
เราก็คือเรา
คงไม่สามารถเป็นชู้กันได้หรอก
หรือว่าคุณจะเป็น?
วันนี้รักคุณเหมือนเดิมนะคะ
พ่อดอกแก้ว
http://www.jobsociety.com/songplayer.asp?doc_id=67
( เพลงประกอบวันนี้หาโค้ชไม่ได้ ช่วยเปิดแยกด้วยแล้วกันนะคะ
ขอร้อง.. )
ฉันยังจำเสมอ ที่เธอเคยบอกกับฉัน คิดแล้วยังตื้นตันเกินอธิบาย
นึกถึงคำๆ นั้นทุกวันที่ห่างกันไป เหมือนมันเป็นโยงใยที่ส่งถึงกัน
ไม่ว่าเราจะโชคดี หรือบางทีที่ร้องไห้ ต่างคนสนใจจะฟัง
เพราะว่าในชีวิต เรื่องจริงมันต่างจากฝัน ฝันไม่เคยมีวันที่เจ็บช้ำใจ
มีผู้คนอยู่รอบกาย เหมือนไม่มีไม่เห็นใคร แต่ใจ ใจฉันยังมีเธอ
...คืนที่ไร้แสงไฟ วันที่ใจมัวหม่น
ขอเพียงใครสักคนห่วงใยกัน
วันที่เสียน้ำตา
วันที่ฟ้าเปลี่ยนผัน เธอก็ยังมีฉันอยู่ทั้งคน
ฝนที่ตกทางโน้น หนาวถึงคนทางนี้ ยังอยากได้ยินทุกเรื่องราว
เธอลำบากอะไรไหม เธอสู้ไหวหรือเปล่า อย่าลืมเล่าสู่กันฟัง
...เพราะฝนที่ตกอยู่ทางโน้น หนาวถึงคนทางนี้ ยังอยากได้ยินทุกเรื่องราว
เธอลำบากอะไรไหม เธอสู้ไหวหรือเปล่า อย่าลืมเล่าสู่กันฟัง
เธอยังขาดอะไรไหม เธอสู้ไหวหรือเปล่า อย่าลืมเล่าสู่กันฟัง
..................
เธอยังมีฉันอยู่ทั้งคน
"ฉันภูมิใจนะ ที่ได้รักกับคุณ
คุณเก่งทุกเรื่อง
สอนฉันทุกอย่าง
การใช้ชีวิต การอยู่ในสังคม
สอนให้ฉันรู้ว่า
รักเป็นยังไง
สอนความอดทน
ให้ฉันเข้มแข็ง
แม้คุณจะเหนื่อยยังไง
คุณก็ไม่เคยจะแสดงให้ฉันเห็น
กลับมีแต่ "ยิ้ม"
ให้ฉันเสมอ
ไม่ว่าอะไรก็ตาม
.......
การรอคอยของฉัน
ก็ยังคงห่วง
และรอคุณเสมอ
ความหนาว ความร้อน
แบ่งเบาให้ฉันได้เสมอ
ความผูกพันธ์ ....
วันเวลา
ที่เคยใช้ร่วมกัน
มันก็ยังอยู่ที่เดิม
แต่
ลมหายใจของความคิดถึง
กลับมีมากขึ้นทุกวัน
อยู่ได้ใช่มั๊ยคนดี
อดทนหน่อยนะ
ฉันรู้ว่าคุณเหนื่อย
แล้วคุณก็รู้ใช่มั๊ย ว่ายังมีฉันอยู่เคียงข้างคุณเสมอ
รักคุณนะ...คนดี
เกิดอะไรขึ้น...
ทำไมเราไม่เข้าใจกันละ
ความเป็นห่วงและความรัก
ก็รู้ว่ายังคงเดิม
กลับมาเป็นคนเดิมของกันและกันนะคะ
หนูขอโทษ
...........................
ป๊าเหนื่อยใช่มั๊ย
ป๊ายังมีหนูอยู่
ไหวมั๊ยคนดี
กลับบ้านเราก็ได้นะ
พักก่อน...แล้วค่อยไปสู้กับมันใหม่
ไม่มีคำว่าสาย หรือเสียเวลา
เพราะโอกาส และจังหวะชีวิตของแต่ละคน
"มันไม่เหมือนกัน"
อย่าลืมละ...ผู้หญิงคนนี้ยังรออยู่ที่เดิม
อยากบอกว่าฉันดีใจ
ที่ชีวิตหนึ่งได้รักเธอ
ไม่ว่าวันพรุ่งนี้จะเป็นงัย ยังห่วงเธอทุกนาทีนะคนดี
ใจของฉันที่มี ยังไงก็ยังมีเว้ในหัวใจ
ทั้งรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ หยดน้ำตา
ทุกอย่างที่ทำให้เราพบเจอ
*คำแนะนำ*
บทความนี้เป็นเพียงความคิด
และอารมณ์ชั่ววูบของผู้เขียน
แต่เป็นความรักอันมั่นคง ....ใครไม่เข้าใจ
ก็อย่าโกรธแล้วกัน
กรุณาแอบอ่านเพื่อแลกเปลี่ยนความคิดเห็น
ดวงอาทิตย์
แม้จะร้อน เราก็ยังอาศัยและพึ่งพึงมันอยู่
น้ำ แม้จะเปียก
เราก็ไม่เคยตัดมันออกจากชีวิต
ไม่มีสิ่งไหนในโลกนี้
ที่ไม่มีข้อเสียเลย
แม้แต่ตัวเราเอง
อย่าพยามยามยัดเยียด
หรือรังเกียจเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน
แต่จงเลือกคนที่เราย
เข้าใจธรรมชาติ...ของแต่ละคน....จำไว้ละ
คุณเคยสงสัยมั๊ยว่า...โลกนี้มันช่างเก่ง
มีอะไรตั้งมากมาย
ทั้งร้อน
เย็น หนาว
เปียก
อยู่กันในโลกใบเดียวกันได้
เราก็อยู่ในโลกใบนี้ด้วย
ตัวเราเองก็มีทั้งโกรธ
โลภ รัก เลว
ฯลฯ
ผสมกันไปทั้งโลก
ไปแปลกเลยนะ...
ที่เรามีความสัมพันธ์กับโลก
หรือว่าชาติที่แล้ว
โลกอาจจะเคยเป็นกิ๊กกับพวกเราทุกคน
ช่างมันเถิด โลกก็คือโลก
เราก็คือเรา
คงไม่สามารถเป็นชู้กันได้หรอก
หรือว่าคุณจะเป็น?
วันนี้รักคุณเหมือนเดิมนะคะ
พ่อดอกแก้ว
http://www.jobsociety.com/songplayer.asp?doc_id=67
( เพลงประกอบวันนี้หาโค้ชไม่ได้ ช่วยเปิดแยกด้วยแล้วกันนะคะ
ขอร้อง.. )
ฉันยังจำเสมอ ที่เธอเคยบอกกับฉัน คิดแล้วยังตื้นตันเกินอธิบาย
นึกถึงคำๆ นั้นทุกวันที่ห่างกันไป เหมือนมันเป็นโยงใยที่ส่งถึงกัน
ไม่ว่าเราจะโชคดี หรือบางทีที่ร้องไห้ ต่างคนสนใจจะฟัง
เพราะว่าในชีวิต เรื่องจริงมันต่างจากฝัน ฝันไม่เคยมีวันที่เจ็บช้ำใจ
มีผู้คนอยู่รอบกาย เหมือนไม่มีไม่เห็นใคร แต่ใจ ใจฉันยังมีเธอ
...คืนที่ไร้แสงไฟ วันที่ใจมัวหม่น
ขอเพียงใครสักคนห่วงใยกัน
วันที่เสียน้ำตา
วันที่ฟ้าเปลี่ยนผัน เธอก็ยังมีฉันอยู่ทั้งคน
ฝนที่ตกทางโน้น หนาวถึงคนทางนี้ ยังอยากได้ยินทุกเรื่องราว
เธอลำบากอะไรไหม เธอสู้ไหวหรือเปล่า อย่าลืมเล่าสู่กันฟัง
...เพราะฝนที่ตกอยู่ทางโน้น หนาวถึงคนทางนี้ ยังอยากได้ยินทุกเรื่องราว
เธอลำบากอะไรไหม เธอสู้ไหวหรือเปล่า อย่าลืมเล่าสู่กันฟัง
เธอยังขาดอะไรไหม เธอสู้ไหวหรือเปล่า อย่าลืมเล่าสู่กันฟัง
..................
เธอยังมีฉันอยู่ทั้งคน
"ฉันภูมิใจนะ ที่ได้รักกับคุณ
คุณเก่งทุกเรื่อง
สอนฉันทุกอย่าง
การใช้ชีวิต การอยู่ในสังคม
สอนให้ฉันรู้ว่า
รักเป็นยังไง
สอนความอดทน
ให้ฉันเข้มแข็ง
แม้คุณจะเหนื่อยยังไง
คุณก็ไม่เคยจะแสดงให้ฉันเห็น
กลับมีแต่ "ยิ้ม"
ให้ฉันเสมอ
ไม่ว่าอะไรก็ตาม
.......
การรอคอยของฉัน
ก็ยังคงห่วง
และรอคุณเสมอ
ความหนาว ความร้อน
แบ่งเบาให้ฉันได้เสมอ
ความผูกพันธ์ ....
วันเวลา
ที่เคยใช้ร่วมกัน
มันก็ยังอยู่ที่เดิม
แต่
ลมหายใจของความคิดถึง
กลับมีมากขึ้นทุกวัน
อยู่ได้ใช่มั๊ยคนดี
อดทนหน่อยนะ
ฉันรู้ว่าคุณเหนื่อย
แล้วคุณก็รู้ใช่มั๊ย ว่ายังมีฉันอยู่เคียงข้างคุณเสมอ
รักคุณนะ...คนดี
เจ้าดอกแก้วบินออกไป...
ล่องลอยไปตามสายลม
แหวกว่ายสายลมจากอินโดจีนไป
โหยหาอิสระภาพแห่งชีวิต
...เจ้าอยากจะเรียนรู้...
"เสรีภาพ ความเสมอภาค ภราดรภาพ"
เจ้าอยากได้ใช่ใหม...พ่อดอกแก้ว
กระแสลมหนาวแห่งเดือนพฤศจิกายน
พาเจ้าไป
ล่องลอย...ปลิดปลิว
เต็มไปด้วยฝัน
แล้ว...ลมความฝันก็พัดพาเจ้าไป
ไปไกลลจากบ้าน
จากต้น...จากกิ่งที่เจ้าเคยอยู่
ก่อนเจ้าไป
"รอพี่นะ"
"สักวันหนึ่งจะกลับมา"
เจ้าสัญญากับแม่ดอกชัยพฤก์
.....
ในกระแสลมเดียวกัน
...แม่ดอกราชพฤกษ์
วันนี้ยังติดอยู่กับต้น
เจ้ายังรอวันบิน
โหยหาอิสระภาพ และความรัก
มีแรงความคิดถึง
และคำมั่นสัญญา
เป็นตัวพาไป
"ฉันจะบิน...และบิน...บินไปหาเธอ"
หวังว่าสักวันหนึ่ง
จะได้เจอกับพ่อดอกแก้ว
ผู้จากไป
เราจะเจอกันกลางท้องฟ้า
และโลกกว้าง
โลกนี้จะเปิดรับเรา
ให้โบยบิน...หาฝัน
พร้อมกันทั้งสองคน
สักวัน
สัญญา
...............................
เกิดอะไรขึ้น...
ทำไมเราไม่เข้าใจกันละ
ความเป็นห่วงและความรัก
ก็รู้ว่ายังคงเดิม
กลับมาเป็นคนเดิมของกันและกันนะคะ
หนูขอโทษ
...........................
ป๊าเหนื่อยใช่มั๊ย
ป๊ายังมีหนูอยู่
ไหวมั๊ยคนดี
กลับบ้านเราก็ได้นะ
พักก่อน...แล้วค่อยไปสู้กับมันใหม่
ไม่มีคำว่าสาย หรือเสียเวลา
เพราะโอกาส และจังหวะชีวิตของแต่ละคน
"มันไม่เหมือนกัน"
อย่าลืมละ...ผู้หญิงคนนี้ยังรออยู่ที่เดิม
อยากบอกว่าฉันดีใจ
ที่ชีวิตหนึ่งได้รักเธอ
ไม่ว่าวันพรุ่งนี้จะเป็นงัย ยังห่วงเธอทุกนาทีนะคนดี
ใจของฉันที่มี ยังไงก็ยังมีเว้ในหัวใจ
ทั้งรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ หยดน้ำตา
ทุกอย่างที่ทำให้เราพบเจอ
*คำแนะนำ*
บทความนี้เป็นเพียงความคิด
และอารมณ์ชั่ววูบของผู้เขียน
แต่เป็นความรักอันมั่นคง ....ใครไม่เข้าใจ
ก็อย่าโกรธแล้วกัน
กรุณาแอบอ่านเพื่อแลกเปลี่ยนความคิดเห็น
ดวงอาทิตย์
แม้จะร้อน เราก็ยังอาศัยและพึ่งพึงมันอยู่
น้ำ แม้จะเปียก
เราก็ไม่เคยตัดมันออกจากชีวิต
ไม่มีสิ่งไหนในโลกนี้
ที่ไม่มีข้อเสียเลย
แม้แต่ตัวเราเอง
อย่าพยามยามยัดเยียด
หรือรังเกียจเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน
แต่จงเลือกคนที่เราย
เข้าใจธรรมชาติ...ของแต่ละคน....จำไว้ละ
คุณเคยสงสัยมั๊ยว่า...โลกนี้มันช่างเก่ง
มีอะไรตั้งมากมาย
ทั้งร้อน
เย็น หนาว
เปียก
อยู่กันในโลกใบเดียวกันได้
เราก็อยู่ในโลกใบนี้ด้วย
ตัวเราเองก็มีทั้งโกรธ
โลภ รัก เลว
ฯลฯ
ผสมกันไปทั้งโลก
ไปแปลกเลยนะ...
ที่เรามีความสัมพันธ์กับโลก
หรือว่าชาติที่แล้ว
โลกอาจจะเคยเป็นกิ๊กกับพวกเราทุกคน
ช่างมันเถิด โลกก็คือโลก
เราก็คือเรา
คงไม่สามารถเป็นชู้กันได้หรอก
หรือว่าคุณจะเป็น?
วันนี้รักคุณเหมือนเดิมนะคะ
พ่อดอกแก้ว
http://www.jobsociety.com/songplayer.asp?doc_id=67
( เพลงประกอบวันนี้หาโค้ชไม่ได้ ช่วยเปิดแยกด้วยแล้วกันนะคะ
ขอร้อง.. )
ฉันยังจำเสมอ ที่เธอเคยบอกกับฉัน คิดแล้วยังตื้นตันเกินอธิบาย
นึกถึงคำๆ นั้นทุกวันที่ห่างกันไป เหมือนมันเป็นโยงใยที่ส่งถึงกัน
ไม่ว่าเราจะโชคดี หรือบางทีที่ร้องไห้ ต่างคนสนใจจะฟัง
เพราะว่าในชีวิต เรื่องจริงมันต่างจากฝัน ฝันไม่เคยมีวันที่เจ็บช้ำใจ
มีผู้คนอยู่รอบกาย เหมือนไม่มีไม่เห็นใคร แต่ใจ ใจฉันยังมีเธอ
...คืนที่ไร้แสงไฟ วันที่ใจมัวหม่น
ขอเพียงใครสักคนห่วงใยกัน
วันที่เสียน้ำตา
วันที่ฟ้าเปลี่ยนผัน เธอก็ยังมีฉันอยู่ทั้งคน
ฝนที่ตกทางโน้น หนาวถึงคนทางนี้ ยังอยากได้ยินทุกเรื่องราว
เธอลำบากอะไรไหม เธอสู้ไหวหรือเปล่า อย่าลืมเล่าสู่กันฟัง
...เพราะฝนที่ตกอยู่ทางโน้น หนาวถึงคนทางนี้ ยังอยากได้ยินทุกเรื่องราว
เธอลำบากอะไรไหม เธอสู้ไหวหรือเปล่า อย่าลืมเล่าสู่กันฟัง
เธอยังขาดอะไรไหม เธอสู้ไหวหรือเปล่า อย่าลืมเล่าสู่กันฟัง
..................
เธอยังมีฉันอยู่ทั้งคน
"ฉันภูมิใจนะ ที่ได้รักกับคุณ
คุณเก่งทุกเรื่อง
สอนฉันทุกอย่าง
การใช้ชีวิต การอยู่ในสังคม
สอนให้ฉันรู้ว่า
รักเป็นยังไง
สอนความอดทน
ให้ฉันเข้มแข็ง
แม้คุณจะเหนื่อยยังไง
คุณก็ไม่เคยจะแสดงให้ฉันเห็น
กลับมีแต่ "ยิ้ม"
ให้ฉันเสมอ
ไม่ว่าอะไรก็ตาม
.......
การรอคอยของฉัน
ก็ยังคงห่วง
และรอคุณเสมอ
ความหนาว ความร้อน
แบ่งเบาให้ฉันได้เสมอ
ความผูกพันธ์ ....
วันเวลา
ที่เคยใช้ร่วมกัน
มันก็ยังอยู่ที่เดิม
แต่
ลมหายใจของความคิดถึง
กลับมีมากขึ้นทุกวัน
อยู่ได้ใช่มั๊ยคนดี
อดทนหน่อยนะ
ฉันรู้ว่าคุณเหนื่อย
แล้วคุณก็รู้ใช่มั๊ย ว่ายังมีฉันอยู่เคียงข้างคุณเสมอ
รักคุณนะ...คนดี
เจ้าดอกแก้วบินออกไป...
ล่องลอยไปตามสายลม
แหวกว่ายสายลมจากอินโดจีนไป
โหยหาอิสระภาพแห่งชีวิต
...เจ้าอยากจะเรียนรู้...
"เสรีภาพ ความเสมอภาค ภราดรภาพ"
เจ้าอยากได้ใช่ใหม...พ่อดอกแก้ว
กระแสลมหนาวแห่งเดือนพฤศจิกายน
พาเจ้าไป
ล่องลอย...ปลิดปลิว
เต็มไปด้วยฝัน
แล้ว...ลมความฝันก็พัดพาเจ้าไป
ไปไกลลจากบ้าน
จากต้น...จากกิ่งที่เจ้าเคยอยู่
ก่อนเจ้าไป
"รอพี่นะ"
"สักวันหนึ่งจะกลับมา"
เจ้าสัญญากับแม่ดอกชัยพฤก์
.....
ในกระแสลมเดียวกัน
...แม่ดอกราชพฤกษ์
วันนี้ยังติดอยู่กับต้น
เจ้ายังรอวันบิน
โหยหาอิสระภาพ และความรัก
มีแรงความคิดถึง
และคำมั่นสัญญา
เป็นตัวพาไป
"ฉันจะบิน...และบิน...บินไปหาเธอ"
หวังว่าสักวันหนึ่ง
จะได้เจอกับพ่อดอกแก้ว
ผู้จากไป
เราจะเจอกันกลางท้องฟ้า
และโลกกว้าง
โลกนี้จะเปิดรับเรา
ให้โบยบิน...หาฝัน
พร้อมกันทั้งสองคน
สักวัน
สัญญา
...............................
คืนที่มันเหงาใจ ฉันยัง ต้องการ อ้อมกอดนั้น
มือที่เคยสัมผัส สายตา ของเธอ ที่มองฉัน จดจำขึ้นใจ
กี่ความเจ็บช้ำ กี่คำเพรียกหา กี่หยดน้ำตา ก็คือเธอ
แต่คนอย่างฉัน ไม่มีค่าพอ ไม่มีแล้ว
เราจบกันทุกอย่าง... พอเข้าใจทุกอย่าง...
เพียงแต่ยังรู้สึก รักเธอ รักเธอ เกินกว่ารับไว้
ยังอ่อนแอเหมือนเก่า ทุกวัน ทุกคืน คิดถึงเธออยู่มากมาย ไม่เคยลบเลือน
So many words. So many tears. So many prayers. ฉันทำเพื่อเธอ
กี่หมื่นความคิด กี่หมื่นความฝัน มีแต่เธอเท่านั้น Oo..o...
มันจะนานเท่าไร... ใจก็ยังรักอยู่...
วันที่ยังเหลืออยู่ ขอเพียง ครั้งหนึ่ง ฉันขอโอกาสสักครั้ง
เพียงได้เจอหน้าเธอ ได้ไหม สักครั้ง ขอเธอโอบกอดฉันไว้ Oo...
ขอแค่เพียงรู้สึก... ไออุ่นกายของเธอ...
When I'm Feeling Blue...
http://www.romanticgals.net/wboard/viewthread.php?tid=108
ชอบฟังเพลงนี้คะ...มันเหงาดี
ทั้งเหงา...ทั้งเศร้า...ทั้งได้ไออุ่น
อนุภาพมันร้ายแรงนักหรือ...ความรัก
เกิดอะไรขึ้น...
ทำไมเราไม่เข้าใจกันละ
ความเป็นห่วงและความรัก
ก็รู้ว่ายังคงเดิม
กลับมาเป็นคนเดิมของกันและกันนะคะ
หนูขอโทษ
...........................
ป๊าเหนื่อยใช่มั๊ย
ป๊ายังมีหนูอยู่
ไหวมั๊ยคนดี
กลับบ้านเราก็ได้นะ
พักก่อน...แล้วค่อยไปสู้กับมันใหม่
ไม่มีคำว่าสาย หรือเสียเวลา
เพราะโอกาส และจังหวะชีวิตของแต่ละคน
"มันไม่เหมือนกัน"
อย่าลืมละ...ผู้หญิงคนนี้ยังรออยู่ที่เดิม
อยากบอกว่าฉันดีใจ
ที่ชีวิตหนึ่งได้รักเธอ
ไม่ว่าวันพรุ่งนี้จะเป็นงัย ยังห่วงเธอทุกนาทีนะคนดี
ใจของฉันที่มี ยังไงก็ยังมีเว้ในหัวใจ
ทั้งรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ หยดน้ำตา
ทุกอย่างที่ทำให้เราพบเจอ
*คำแนะนำ*
บทความนี้เป็นเพียงความคิด
และอารมณ์ชั่ววูบของผู้เขียน
แต่เป็นความรักอันมั่นคง ....ใครไม่เข้าใจ
ก็อย่าโกรธแล้วกัน
กรุณาแอบอ่านเพื่อแลกเปลี่ยนความคิดเห็น
ดวงอาทิตย์
แม้จะร้อน เราก็ยังอาศัยและพึ่งพึงมันอยู่
น้ำ แม้จะเปียก
เราก็ไม่เคยตัดมันออกจากชีวิต
ไม่มีสิ่งไหนในโลกนี้
ที่ไม่มีข้อเสียเลย
แม้แต่ตัวเราเอง
อย่าพยามยามยัดเยียด
หรือรังเกียจเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน
แต่จงเลือกคนที่เราย
เข้าใจธรรมชาติ...ของแต่ละคน....จำไว้ละ
คุณเคยสงสัยมั๊ยว่า...โลกนี้มันช่างเก่ง
มีอะไรตั้งมากมาย
ทั้งร้อน
เย็น หนาว
เปียก
อยู่กันในโลกใบเดียวกันได้
เราก็อยู่ในโลกใบนี้ด้วย
ตัวเราเองก็มีทั้งโกรธ
โลภ รัก เลว
ฯลฯ
ผสมกันไปทั้งโลก
ไปแปลกเลยนะ...
ที่เรามีความสัมพันธ์กับโลก
หรือว่าชาติที่แล้ว
โลกอาจจะเคยเป็นกิ๊กกับพวกเราทุกคน
ช่างมันเถิด โลกก็คือโลก
เราก็คือเรา
คงไม่สามารถเป็นชู้กันได้หรอก
หรือว่าคุณจะเป็น?
วันนี้รักคุณเหมือนเดิมนะคะ
พ่อดอกแก้ว
http://www.jobsociety.com/songplayer.asp?doc_id=67
( เพลงประกอบวันนี้หาโค้ชไม่ได้ ช่วยเปิดแยกด้วยแล้วกันนะคะ
ขอร้อง.. )
ฉันยังจำเสมอ ที่เธอเคยบอกกับฉัน คิดแล้วยังตื้นตันเกินอธิบาย
นึกถึงคำๆ นั้นทุกวันที่ห่างกันไป เหมือนมันเป็นโยงใยที่ส่งถึงกัน
ไม่ว่าเราจะโชคดี หรือบางทีที่ร้องไห้ ต่างคนสนใจจะฟัง
เพราะว่าในชีวิต เรื่องจริงมันต่างจากฝัน ฝันไม่เคยมีวันที่เจ็บช้ำใจ
มีผู้คนอยู่รอบกาย เหมือนไม่มีไม่เห็นใคร แต่ใจ ใจฉันยังมีเธอ
...คืนที่ไร้แสงไฟ วันที่ใจมัวหม่น
ขอเพียงใครสักคนห่วงใยกัน
วันที่เสียน้ำตา
วันที่ฟ้าเปลี่ยนผัน เธอก็ยังมีฉันอยู่ทั้งคน
ฝนที่ตกทางโน้น หนาวถึงคนทางนี้ ยังอยากได้ยินทุกเรื่องราว
เธอลำบากอะไรไหม เธอสู้ไหวหรือเปล่า อย่าลืมเล่าสู่กันฟัง
...เพราะฝนที่ตกอยู่ทางโน้น หนาวถึงคนทางนี้ ยังอยากได้ยินทุกเรื่องราว
เธอลำบากอะไรไหม เธอสู้ไหวหรือเปล่า อย่าลืมเล่าสู่กันฟัง
เธอยังขาดอะไรไหม เธอสู้ไหวหรือเปล่า อย่าลืมเล่าสู่กันฟัง
..................
เธอยังมีฉันอยู่ทั้งคน
"ฉันภูมิใจนะ ที่ได้รักกับคุณ
คุณเก่งทุกเรื่อง
สอนฉันทุกอย่าง
การใช้ชีวิต การอยู่ในสังคม
สอนให้ฉันรู้ว่า
รักเป็นยังไง
สอนความอดทน
ให้ฉันเข้มแข็ง
แม้คุณจะเหนื่อยยังไง
คุณก็ไม่เคยจะแสดงให้ฉันเห็น
กลับมีแต่ "ยิ้ม"
ให้ฉันเสมอ
ไม่ว่าอะไรก็ตาม
.......
การรอคอยของฉัน
ก็ยังคงห่วง
และรอคุณเสมอ
ความหนาว ความร้อน
แบ่งเบาให้ฉันได้เสมอ
ความผูกพันธ์ ....
วันเวลา
ที่เคยใช้ร่วมกัน
มันก็ยังอยู่ที่เดิม
แต่
ลมหายใจของความคิดถึง
กลับมีมากขึ้นทุกวัน
อยู่ได้ใช่มั๊ยคนดี
อดทนหน่อยนะ
ฉันรู้ว่าคุณเหนื่อย
แล้วคุณก็รู้ใช่มั๊ย ว่ายังมีฉันอยู่เคียงข้างคุณเสมอ
รักคุณนะ...คนดี
เจ้าดอกแก้วบินออกไป...
ล่องลอยไปตามสายลม
แหวกว่ายสายลมจากอินโดจีนไป
โหยหาอิสระภาพแห่งชีวิต
...เจ้าอยากจะเรียนรู้...
"เสรีภาพ ความเสมอภาค ภราดรภาพ"
เจ้าอยากได้ใช่ใหม...พ่อดอกแก้ว
กระแสลมหนาวแห่งเดือนพฤศจิกายน
พาเจ้าไป
ล่องลอย...ปลิดปลิว
เต็มไปด้วยฝัน
แล้ว...ลมความฝันก็พัดพาเจ้าไป
ไปไกลลจากบ้าน
จากต้น...จากกิ่งที่เจ้าเคยอยู่
ก่อนเจ้าไป
"รอพี่นะ"
"สักวันหนึ่งจะกลับมา"
เจ้าสัญญากับแม่ดอกชัยพฤก์
.....
ในกระแสลมเดียวกัน
...แม่ดอกราชพฤกษ์
วันนี้ยังติดอยู่กับต้น
เจ้ายังรอวันบิน
โหยหาอิสระภาพ และความรัก
มีแรงความคิดถึง
และคำมั่นสัญญา
เป็นตัวพาไป
"ฉันจะบิน...และบิน...บินไปหาเธอ"
หวังว่าสักวันหนึ่ง
จะได้เจอกับพ่อดอกแก้ว
ผู้จากไป
เราจะเจอกันกลางท้องฟ้า
และโลกกว้าง
โลกนี้จะเปิดรับเรา
ให้โบยบิน...หาฝัน
พร้อมกันทั้งสองคน
สักวัน
สัญญา
...............................
คืนที่มันเหงาใจ ฉันยัง ต้องการ อ้อมกอดนั้น
มือที่เคยสัมผัส สายตา ของเธอ ที่มองฉัน จดจำขึ้นใจ
กี่ความเจ็บช้ำ กี่คำเพรียกหา กี่หยดน้ำตา ก็คือเธอ
แต่คนอย่างฉัน ไม่มีค่าพอ ไม่มีแล้ว
เราจบกันทุกอย่าง... พอเข้าใจทุกอย่าง...
เพียงแต่ยังรู้สึก รักเธอ รักเธอ เกินกว่ารับไว้
ยังอ่อนแอเหมือนเก่า ทุกวัน ทุกคืน คิดถึงเธออยู่มากมาย ไม่เคยลบเลือน
So many words. So many tears. So many prayers. ฉันทำเพื่อเธอ
กี่หมื่นความคิด กี่หมื่นความฝัน มีแต่เธอเท่านั้น Oo..o...
มันจะนานเท่าไร... ใจก็ยังรักอยู่...
วันที่ยังเหลืออยู่ ขอเพียง ครั้งหนึ่ง ฉันขอโอกาสสักครั้ง
เพียงได้เจอหน้าเธอ ได้ไหม สักครั้ง ขอเธอโอบกอดฉันไว้ Oo...
ขอแค่เพียงรู้สึก... ไออุ่นกายของเธอ...
When I'm Feeling Blue...
http://www.romanticgals.net/wboard/viewthread.php?tid=108
ชอบฟังเพลงนี้คะ...มันเหงาดี
ทั้งเหงา...ทั้งเศร้า...ทั้งได้ไออุ่น
อนุภาพมันร้ายแรงนักหรือ...ความรัก
จะไม่มีใครต้องเจ็บปวด
เมื่อเราห่างไกลกัน
เพียงแค่เรารัก...และดูแลกันให้เป็นนิสัย
อย่าเป็นเพียง
ชั่ววูบ...ชั่วยาม
ของความรู้สึก
เกิดอะไรขึ้น...
ทำไมเราไม่เข้าใจกันละ
ความเป็นห่วงและความรัก
ก็รู้ว่ายังคงเดิม
กลับมาเป็นคนเดิมของกันและกันนะคะ
หนูขอโทษ
...........................
ป๊าเหนื่อยใช่มั๊ย
ป๊ายังมีหนูอยู่
ไหวมั๊ยคนดี
กลับบ้านเราก็ได้นะ
พักก่อน...แล้วค่อยไปสู้กับมันใหม่
ไม่มีคำว่าสาย หรือเสียเวลา
เพราะโอกาส และจังหวะชีวิตของแต่ละคน
"มันไม่เหมือนกัน"
อย่าลืมละ...ผู้หญิงคนนี้ยังรออยู่ที่เดิม
อยากบอกว่าฉันดีใจ
ที่ชีวิตหนึ่งได้รักเธอ
ไม่ว่าวันพรุ่งนี้จะเป็นงัย ยังห่วงเธอทุกนาทีนะคนดี
ใจของฉันที่มี ยังไงก็ยังมีเว้ในหัวใจ
ทั้งรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ หยดน้ำตา
ทุกอย่างที่ทำให้เราพบเจอ
*คำแนะนำ*
บทความนี้เป็นเพียงความคิด
และอารมณ์ชั่ววูบของผู้เขียน
แต่เป็นความรักอันมั่นคง ....ใครไม่เข้าใจ
ก็อย่าโกรธแล้วกัน
กรุณาแอบอ่านเพื่อแลกเปลี่ยนความคิดเห็น
ดวงอาทิตย์
แม้จะร้อน เราก็ยังอาศัยและพึ่งพึงมันอยู่
น้ำ แม้จะเปียก
เราก็ไม่เคยตัดมันออกจากชีวิต
ไม่มีสิ่งไหนในโลกนี้
ที่ไม่มีข้อเสียเลย
แม้แต่ตัวเราเอง
อย่าพยามยามยัดเยียด
หรือรังเกียจเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน
แต่จงเลือกคนที่เราย
เข้าใจธรรมชาติ...ของแต่ละคน....จำไว้ละ
คุณเคยสงสัยมั๊ยว่า...โลกนี้มันช่างเก่ง
มีอะไรตั้งมากมาย
ทั้งร้อน
เย็น หนาว
เปียก
อยู่กันในโลกใบเดียวกันได้
เราก็อยู่ในโลกใบนี้ด้วย
ตัวเราเองก็มีทั้งโกรธ
โลภ รัก เลว
ฯลฯ
ผสมกันไปทั้งโลก
ไปแปลกเลยนะ...
ที่เรามีความสัมพันธ์กับโลก
หรือว่าชาติที่แล้ว
โลกอาจจะเคยเป็นกิ๊กกับพวกเราทุกคน
ช่างมันเถิด โลกก็คือโลก
เราก็คือเรา
คงไม่สามารถเป็นชู้กันได้หรอก
หรือว่าคุณจะเป็น?
วันนี้รักคุณเหมือนเดิมนะคะ
พ่อดอกแก้ว
http://www.jobsociety.com/songplayer.asp?doc_id=67
( เพลงประกอบวันนี้หาโค้ชไม่ได้ ช่วยเปิดแยกด้วยแล้วกันนะคะ
ขอร้อง.. )
ฉันยังจำเสมอ ที่เธอเคยบอกกับฉัน คิดแล้วยังตื้นตันเกินอธิบาย
นึกถึงคำๆ นั้นทุกวันที่ห่างกันไป เหมือนมันเป็นโยงใยที่ส่งถึงกัน
ไม่ว่าเราจะโชคดี หรือบางทีที่ร้องไห้ ต่างคนสนใจจะฟัง
เพราะว่าในชีวิต เรื่องจริงมันต่างจากฝัน ฝันไม่เคยมีวันที่เจ็บช้ำใจ
มีผู้คนอยู่รอบกาย เหมือนไม่มีไม่เห็นใคร แต่ใจ ใจฉันยังมีเธอ
...คืนที่ไร้แสงไฟ วันที่ใจมัวหม่น
ขอเพียงใครสักคนห่วงใยกัน
วันที่เสียน้ำตา
วันที่ฟ้าเปลี่ยนผัน เธอก็ยังมีฉันอยู่ทั้งคน
ฝนที่ตกทางโน้น หนาวถึงคนทางนี้ ยังอยากได้ยินทุกเรื่องราว
เธอลำบากอะไรไหม เธอสู้ไหวหรือเปล่า อย่าลืมเล่าสู่กันฟัง
...เพราะฝนที่ตกอยู่ทางโน้น หนาวถึงคนทางนี้ ยังอยากได้ยินทุกเรื่องราว
เธอลำบากอะไรไหม เธอสู้ไหวหรือเปล่า อย่าลืมเล่าสู่กันฟัง
เธอยังขาดอะไรไหม เธอสู้ไหวหรือเปล่า อย่าลืมเล่าสู่กันฟัง
..................
เธอยังมีฉันอยู่ทั้งคน
"ฉันภูมิใจนะ ที่ได้รักกับคุณ
คุณเก่งทุกเรื่อง
สอนฉันทุกอย่าง
การใช้ชีวิต การอยู่ในสังคม
สอนให้ฉันรู้ว่า
รักเป็นยังไง
สอนความอดทน
ให้ฉันเข้มแข็ง
แม้คุณจะเหนื่อยยังไง
คุณก็ไม่เคยจะแสดงให้ฉันเห็น
กลับมีแต่ "ยิ้ม"
ให้ฉันเสมอ
ไม่ว่าอะไรก็ตาม
.......
การรอคอยของฉัน
ก็ยังคงห่วง
และรอคุณเสมอ
ความหนาว ความร้อน
แบ่งเบาให้ฉันได้เสมอ
ความผูกพันธ์ ....
วันเวลา
ที่เคยใช้ร่วมกัน
มันก็ยังอยู่ที่เดิม
แต่
ลมหายใจของความคิดถึง
กลับมีมากขึ้นทุกวัน
อยู่ได้ใช่มั๊ยคนดี
อดทนหน่อยนะ
ฉันรู้ว่าคุณเหนื่อย
แล้วคุณก็รู้ใช่มั๊ย ว่ายังมีฉันอยู่เคียงข้างคุณเสมอ
รักคุณนะ...คนดี
เจ้าดอกแก้วบินออกไป...
ล่องลอยไปตามสายลม
แหวกว่ายสายลมจากอินโดจีนไป
โหยหาอิสระภาพแห่งชีวิต
...เจ้าอยากจะเรียนรู้...
"เสรีภาพ ความเสมอภาค ภราดรภาพ"
เจ้าอยากได้ใช่ใหม...พ่อดอกแก้ว
กระแสลมหนาวแห่งเดือนพฤศจิกายน
พาเจ้าไป
ล่องลอย...ปลิดปลิว
เต็มไปด้วยฝัน
แล้ว...ลมความฝันก็พัดพาเจ้าไป
ไปไกลลจากบ้าน
จากต้น...จากกิ่งที่เจ้าเคยอยู่
ก่อนเจ้าไป
"รอพี่นะ"
"สักวันหนึ่งจะกลับมา"
เจ้าสัญญากับแม่ดอกชัยพฤก์
.....
ในกระแสลมเดียวกัน
...แม่ดอกราชพฤกษ์
วันนี้ยังติดอยู่กับต้น
เจ้ายังรอวันบิน
โหยหาอิสระภาพ และความรัก
มีแรงความคิดถึง
และคำมั่นสัญญา
เป็นตัวพาไป
"ฉันจะบิน...และบิน...บินไปหาเธอ"
หวังว่าสักวันหนึ่ง
จะได้เจอกับพ่อดอกแก้ว
ผู้จากไป
เราจะเจอกันกลางท้องฟ้า
และโลกกว้าง
โลกนี้จะเปิดรับเรา
ให้โบยบิน...หาฝัน
พร้อมกันทั้งสองคน
สักวัน
สัญญา
...............................
คืนที่มันเหงาใจ ฉันยัง ต้องการ อ้อมกอดนั้น
มือที่เคยสัมผัส สายตา ของเธอ ที่มองฉัน จดจำขึ้นใจ
กี่ความเจ็บช้ำ กี่คำเพรียกหา กี่หยดน้ำตา ก็คือเธอ
แต่คนอย่างฉัน ไม่มีค่าพอ ไม่มีแล้ว
เราจบกันทุกอย่าง... พอเข้าใจทุกอย่าง...
เพียงแต่ยังรู้สึก รักเธอ รักเธอ เกินกว่ารับไว้
ยังอ่อนแอเหมือนเก่า ทุกวัน ทุกคืน คิดถึงเธออยู่มากมาย ไม่เคยลบเลือน
So many words. So many tears. So many prayers. ฉันทำเพื่อเธอ
กี่หมื่นความคิด กี่หมื่นความฝัน มีแต่เธอเท่านั้น Oo..o...
มันจะนานเท่าไร... ใจก็ยังรักอยู่...
วันที่ยังเหลืออยู่ ขอเพียง ครั้งหนึ่ง ฉันขอโอกาสสักครั้ง
เพียงได้เจอหน้าเธอ ได้ไหม สักครั้ง ขอเธอโอบกอดฉันไว้ Oo...
ขอแค่เพียงรู้สึก... ไออุ่นกายของเธอ...
When I'm Feeling Blue...
http://www.romanticgals.net/wboard/viewthread.php?tid=108
ชอบฟังเพลงนี้คะ...มันเหงาดี
ทั้งเหงา...ทั้งเศร้า...ทั้งได้ไออุ่น
อนุภาพมันร้ายแรงนักหรือ...ความรัก
จะไม่มีใครต้องเจ็บปวด
เมื่อเราห่างไกลกัน
เพียงแค่เรารัก...และดูแลกันให้เป็นนิสัย
อย่าเป็นเพียง
ชั่ววูบ...ชั่วยาม
ของความรู้สึก
ไม่ไ
